{"id":827,"date":"2016-06-14T10:21:59","date_gmt":"2016-06-14T10:21:59","guid":{"rendered":"https:\/\/heijmans-psychologie.nl\/?p=827"},"modified":"2024-06-14T10:50:24","modified_gmt":"2024-06-14T10:50:24","slug":"geweldloos-communiceren","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/heijmans-psychologie.nl\/?p=827","title":{"rendered":"Geweldloos communiceren"},"content":{"rendered":"\n

<\/p>\n\n\n\n

In de vorige twee berichten over communiceren op de werkplek (1<\/a> & 2<\/a>) ging het over allerlei factoren die je ervan weerhouden om tijdens een gesprek echte \u2018verbinding\u2019 te voelen met je gesprekspartner. Als je merkt dat een gesprek niet lekker loopt, dat je niet echt met die ander in verbinding staat, dan is dat meestal een gevolg van de manier waarop jij met je gesprekspartner \u2013 en vice versa \u2013 communiceert. Meestal gaat het dan om interpretaties die jullie over en weer geven aan het gedrag van de de ander. Over wat je ziet of hoort van de ander vorm je je eigen idee\u00ebn en daar reageer je dan weer op.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Oordelen\u2019<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Als je \u2018oordelen\u2019 communiceert in plaats observaties, verklein je de kans dat je krijgt waar je behoefte aan hebt en vergroot je de kans op een conflict. Oordelen zijn bijvoorbeeld: jij luistert niet, je bent er niet bij met je hoofd, je bent lui, jij bent oppervlakkig, je bent niet gemotiveerd etc. Achter die oordelen zitten gevoelens als boosheid, machteloosheid, angst, verdriet en pijn.<\/p>\n\n\n\n

Stel je bent op je werk en je ziet dat je collega er de kantjes van af loopt. Jij bent heel hard aan het werk en je ziet dat het allemaal niet opschiet. Je wilt dat je collega jou gaat meehelpen. Dus je zegt tegen hem: \u201cZeg, k\u00fcn jij je handjes ook eens laten wapperen. Er ligt hier nog een hele stapel werk.\u201d Hiermee heb je nu een oordeel neergelegd, namelijk dat hij niets doet. En daarmee is de communicatie vrijwel onmiddellijk geblokkeerd. Je collega zal naar alle waarschijnlijkheid in de verdediging schieten. \u201cIk ben de hele ochtend al bezig, hoor\u201d. Einde communicatie\u2026 Hooguit nog een paar vervelende non-verbale signalen (gezichtsuitdrukking of handgebaren).<\/p>\n\n\n\n

Je hebt een oordeel gegeven, je hebt daarover je gedachten uitgesproken en je eist van hem dat hij ook iets doet. Het is nu maar de vraag of die eis ook echt ingewilligd zal worden.<\/p>\n\n\n\n

Hoe zou je het dan aan kunnen pakken op een niet-oordelende manier? In het voorbeeld hierboven zou het dan als volgt kunnen gaan. Je gaat eerst te raden bij je zelf wat je voelt bij het feit dat die collega niets uitvoert en wat jouw behoeften zijn. Vervolgens ga je kijken en waarnemen wat er kan spelen bij je collega. Je kunt dan bijvoorbeeld zeggen: \u201cAls ik bedenk dat er nog zoveel gedaan moet worden, voel ik me moedeloos. Ik heb behoefte aan ondersteuning en ik zou het fijn vinden als het werk gedeeld wordt. Hoe is het voor jou om samen met mij het werk af te maken?\u201d Dit is een eerlijke mededeling en een vraag. Je levert nu in ieder geval geen kritiek.<\/p>\n\n\n\n

Geweldloze communicatie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Een communicatiemodel dat deze manier van communiceren helemaal heeft uitgewerkt, is dat van de Geweldloze communicatie<\/em> (Rosenberg, 1998).<\/p>\n\n\n\n

Geweldloze Communicatie begint met het luisteren naar je eigen gevoelens en deze vervolgens onder woorden te brengen. Vanuit het kennen van jezelf kun je beginnen de ander te verstaan, beginnen wezenlijk met de ander te communiceren. Ook al slingert iemand je een rotopmerking naar je hoofd, \u00e9\u00e9n die je werkelijk in je hart treft, dan nog kun je blijven waarnemen en voelen wat daarachter ligt, namelijk het gevoel en de behoefte van de ander. Het is geen aanval op jou als persoon, maar een onhandige manier van de ander om jou iets duidelijk te maken. Als je jezelf dus kunt losmaken van het verwijt, en dus ook niet in de verdediging gaat, dan kan geweldloze communicatie<\/em> ontstaan. In plaats van je te verdedigen tegen de rotopmerking, kun je proberen te begrijpen en voelen wat de ander jou probeert te vertellen.<\/p>\n\n\n\n

Wil je meer weten over Marshall B. Rosenbergs methode van Geweldloze communicatie? Lees dan zijn boek<\/a> of zoek verder op het internet. Hieronder vind je een paar links.<\/p>\n\n\n\n